Chińskie lobby w USA zmienia ton?

Artykuł  eksperta ds. Chin Davida Shambaugha z Uniwersytetu George’a Washingtona w Baltimore pt. „Nadchodzące chińskie załamanie” („The Coming Chinese Crackup”), który ukazał się na łamach amerykańskiej gazety „The Wall Street Journal” wzbudza ogromne zainteresownie w chińskim internecie i jest szeroko dyskutowany przez chińskich dysydentów (byliśmy w  Gazecie Polskiej Codziennie jednymi z pierwszych, którzy pisali o  tym artykule). Autor David Shambaugh wymienia w publikacji na łamach WSJ oznaki świadczące o tym, że kres rządów komunistów w ChRLu jest nieunikniony.

Chiński dysydent Cao Changqing we wpisie na swoim blogu słusznie przypomina, że tym razem o początku końca chińskiego reżimu pisze nie ktoś, kto do tej pory krytykował Pekin, ale naukowiec związany z tzw. “czerwoną drużyną” (Red Team) - grupą amerykańskich polityków, naukowców i dziennikarzy mających pro-pekińskie nastawienie, a i lobbujących na rzec Chin. David Shambaugh zaczął mieć wpływ na kształtowanie polityki USA wobec Chin w okresie prezydentury Clintona. Odsunięto wtedy ze stanowiska doradcy Pentagonu Kurta Campbella – eksperta ds. Rosji i Azji. Campbell uważał, że Stany Zjednoczone powinny wspierać Tajwan. Ten pogląd przeszkadzał członkom  Red Team i zrobiono wszystko, aby miejsce Campbella zajął właśnie Shambaugh. Dziś to własnie ten członek "czerwonej drużyny" mówi o zbliżającym się upadku komunistycznego reżimu w ChRLu.  Czyżby chińskie lobby zmieniało ton widząc, że statek tonie?

Warto może przypomnieć kto należy, poza Shambaughem, do propekińskiej grupy w USA; w Red Team są min.:

- Douglas H. Pall - dyrektor American Institute in Taiwan (de facto placówka USA na wyspie) w latach 2001- 2006 i członek fundacji Carnegie Endowment for International Peace

- Michael Swaine – przez 12 lat związany z think tankiem RAND Corporation, a dziś z Carnegie Endowment for International Peace

- Kenneth Lieberthal - dyrektor departamentu ds. Azji w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego w okresie prezydentury Clintona; dziś związany z think tankiem Brookings Institutions

- Susan Shirk - odpowiedzialna za czasów Billa Clintona za relacje USA – ChRL; dziś związana z Albright Stonebridge Group, firmą doradczą kierowaną przez Madeleine Albright.

- Stanley Roth – asystent sekretarza stanu ds. Azji Wsch. i Pacyfiku w latach 1997-2002;  dziś jeden z wiceprezesów Boeinga.
Twórcą terminu “czerwona drużyna”  jest William C . Triplett II  - specjalista ds. bezpieczeństwa, autor książki pt. “Bowing to Beijing: How Barack Obama is Hastening America's Decline and Ushering A Century of Chinese Domination “. Triplett uważa, że Red Team to bardzo wpływowa grupa polityków, naukowców i dziennikarzy, którzy “do tego stopnia zniweczyli amerykańską politykę, że praktycznie nie jesteśmy w stanie osiągnąć porozumienia w jaki sposób mamy radzić sobie z zagrożeniami płynącymi ze strony Chin.”

Ameryka ma Red Team, ale jest także Blue Team (“niebieska drużyna”) – czyli politycy, naukowcy i dziennikarze, którzy uważają, że ChRL jest zagrożeniem dla USA. Billy Gertz w książce pt. “Chińskie zagrożenie – jak ChRL wybrał sobie Amerykę za cel ataku” pisze, że w USA, “ kto krytykuje komunistyczny rząd Chin jest poza głównym nurtem i jest wykluczany jako prawicowy fanatyk czy wyznacwa teorii spisokowych” ( argumenty stosowane także w Polsce; sama pamiętam jak jeden z “ekspertów” ds. Chin nazwał  mnie ekstremistką)

Przedstawiciele Blue Team to:

- wspomniany już Bill Gertz - dziennikarz “The Washington Times”

- William Kristof - założyciel i wydawca konserwatywnego tygodnika “The Standard Weekly”
- Robert Kagan -  historyk, twórca konserwatywnego think tanku Project for the New American Century

- Peter Navarro – ekonomista, autor książki i twórca filmu pt. “Death by China”.

A kto znalazłby się na takich polskich listach  niebieskich i czerwonych drużyn?